Hezkuntza teknologia...

Web 2.0 eta INTERAKZIOA

2009-01-10T18:09:00.003Z

Espero dut nire bitakora txiki honetatik zehar gauza edo bitxikeri batzuk ikasi izana, kontzeptu guzti hauek aurreko urtetatik landuak ditugu baina uste dut oroitzea eta batez ere orain karrera bukatzear gaudela gomendagarria dela..Klasetara behin betiko saltoa eman baino lehen..

Beraz, azken power point bat usten dizuet azken sarrera hobeto uler ditzazuen. Power point honetan, Web 2.0k ( E-learning aritik) eta Interakzioa hezkuntza arloan duten erlazioa azaltzen dut labur -labur. Espero dut ulertzea baina batez ere kontzeptu hau ez ustea teorian eta praktikara eramatea!! Interakzioa baita, behin eta berriro diodan moduan, aurrera eraman behar dugun metodologia gure klaseetan.. Beraz, animo danoi eta sorte on zuen praktiketan!!

Web 2.0 eta Interakzioa

View SlideShare presentation or Upload your own. (tags: interakzioa e-learning)

INTERAKZIOA WEB 2.0-n

2009-01-10T16:45:00.003Z

Irakasgai honen aria Web 2.0 eta guri dagokionez E-learning 2.0 dator. Beraz, azkenengo sarrera moduan, pentsatu dut irakasgaia eta nire gaiaren arteko lotura bat ezartzea.

Honetarako Web 2.0k eskeintzen dituen joerak interakzioan lan egiteko aipatuko ditut.

Hasteko, Vigotsy-ren hitzak gogoratu nahiko nituzke esaten zuenean "Izakia gizarteko izaki bat da, beraz, interakzioa batean hasten da besteokin elkarreraginean eta elkarreragin honi esker ikaskuntzak barneratuz doa".

Horrela, kontzeptuak bi mailatan lantzen dira, lehenengoz besteokin elkarrekintzan jaso eta barneratzen dira, eta ondoren, bigarren maila batean nork bere barnean ezartzen ditu eta erabilgarriak egiten ditu berarentzako. Horrela ikaskuntz konstruktibista bat lortuz.

Hau guztiarekin zer esan nahi dut, ezagutzak lortzeko besteekiko elkarreragina edo interakzioa ezinbestekoa dela, bestela ezin izango baititugu gure barnean barneratu eta bigarren maila horretan ezarri. Eta hau da gertatzen dena Web 2.0-an, besteekiko interakzioa izatea ezinbesteko irizpidea da.

Beraz, ikusgarria dugu, ikasleak ez direla izaki pasiboak, beraiek baitira inguruko erlazio eta pertsonekin ezagutzak sortzen dituztenak eta ondoren ezagutza hauek barneratu eta erabilgarriak egiten dituztenak. Eta hau, berriz ere Web 2.0 aren islada dugu.

Garrantzitsua da ere, aipatzea zein den arlo honetan irakaslearen rola eta hurrengoa da; irakaslea interakzio horren eragilea baino ez da izan behar, irakasleak ikasleen arteko elkarrizketa zabaltzea, haien iritzi ezberdinak esatera bultzatzea...lortu behar du.

Eta hau Web 2.0ren barnean isladatzen badugu, hitz egin beharra izango dugu Creative Commons, Copyleft edo bestelakoei esker irakasleak edo beste pertsona guztiak duten erreztasuna ikasleen arteko eztabaidetan edo lanetan parte hartzeko edota lana bideratzeko.

Beraz, irakaslearen rola oso sinplea izango da baina horrek ez du esan nahi erraza izango denik, askotan zailtasunak ere izan ditzakelako. Noiz parte hartu eta nola ongi pentsatu beharko du eta ezer esan edo egin baino lehen.

Web 2.0 eskeintzen duen bi zentzuetako komunikazioa azpimarratu beharra dugu, non, pertsona batek bere bitakoran nahi duena idatzia utz dezake baina nola idatzi horretan aldaketak edo eztabaidak...zabal ditzake edonork.

Beraz, besteak aportatzen dizkiguten iritzi, ikuspuntu desberdinak, ideiak, ezagutzak...dira gure ikas prozesua aurrera eramaten laguntzen dizkigutenak, beraz, informazioa konpartitu beharra dago eta besteon informazioa irakurri eta eztabaidatu beharra dugu gure irakaskuntza aurrera eramateko.

Hau horrela izanda, eta ikusirik zenbat diren Web 2.0k eskaintzen dituen zerbitzuak informazio honen elkartrukaketa egiteko argi dago Web berri honek irakaskuntza arloan abantailak baino ezin dituela ekarri. Hau dana, kontutan izanda ere zenbat programa eta zerbitzu dohain doren Web 2.0 honetan eta edonoren esku egon daitezketen behin konektibitatea daukagula.

Gaur egungo errealitatea..

2008-12-28T19:29:00.001Z

Kaixo lagunok!!

Gaur interneten aurkituriko komik interesgarri bat jarriko dizuet.. Eta zuen komentarioak nahi ditut, iritzi ezberdinak ezagutu nahi ditut eta..

Animatu eta hausartu gaur egungo errealitatea kritikoki interpretatzera..

2008-12-28T18:59:00.003Z

Orain,Vigotskik kontzeptu hauek psiko-hezkuntzan duten oihartzuna azpimarratzeko jarri zuen adibide adierazgarri bat aipatuko dizuet:

Demagun, bi haurren C.I (adimenaren koefizientea) ebaluatzen ari garela eta adimen testen bidez biek 7 urteko buru-adinari dagozkion puntuazioak lortzen dituztela. Geroago, zailtasun handiagoko testa aurkezten zaie baina oraingo honetan helduaren laguntzaz. Haur bakoitzeko emaitzak ebaluatzean diferentzia nabaria aurkitzen dugu; batek eginbeharrak ebaztean bi urte gehiagoko buru-adina lortzen du (hots, 9 urtekoa) eta besteak urte bat eta erdi gehiagokoak.

Esan dezakegu haur hauen adimen garapena ez dela berdina, bistan dagoen bezala.

Emaitza hauek oso koherenteak izan ziren. Lehendabizi, ikasle guztien heziketa saioei esker etekina hobetu zuten, hasieran helduen laguntaz eta geroago modu independientean. Hobekuntza hau , C.I ertaina zein altua baina baita ere adimen atzerapena zuten ikastalde batean ere nabarmendu zen. Bigarrenik, C.I antzekoa zuten ikasleen artean ezberdintasun nabariak aurkitu ziren, hala heziketa saioetan (kontzeptuaz jabetzeko arintasuna, argibideak ulertzeko erraztasuna), nola ikaskuntzaren transferentzian beste eginbehar batzuetara.

Laburbilduz, ikasleen B.G.E ebaluazioak ikasle bakoitzari buruz eta arazo berriei aurre egiteko benetako gaitasunei buruzko informazio gehiago eman zuen C.I-koak baino.

Emaitza hauek duten eragina hezkuntza arloan bistan dago. Eskolatzean zehar ikasleen ikasmaila edo errendimendua ebaluatzeko proba, arazo edo eginbehar baten banakako ebazpenaren bitartez egin ohi da. Ebaluazio honek, umea ezagutzen edo menperatzen duenaren ikuspegi egokia eman diezaiguke, nahiz eta ez digun ezer estan prozesuari buruz. Eta hau da guri interesatzen zaiguna. Beraz, hau kontutan izan behar dugu eta beti buruan izan behar dugu nola azterketen emaitzetara mugatzen bagara batzuen gaitasunak mezprezia ditzakegu nahigabe edota beste batzuenak gainestima ditzakegu. Beraz, aurreko guztia kontutan hartzea utzi barik azken hau gogora ditzazuela ere nahiko nuke.

Berehalako garapen esparru hau uste daitekeen baino oiartzun handiago ekarri du eskola-heziketan ez ezik, testuinguru desberdinetan. Bruner-ek Vigotskiren kontzeptu honen metafora adierazgarria "Aldamioa" izenpean jarri eta zabaldu zuen.

Metafora honen arabera, aldamioa, haurraren gaitasunerik kanpo dauden eginbehar edo jardueretan elkarrekin egiteko asmoz, helduak edo pertsona adituak bere ezaguera haurrarekin konpartitzen duen prozesua da. Horrela, adituak gida edo aldamioa eraikitzen du ez-adituaren ikaskuntza errazteko eta goiko mailetarantz garatzen baimenteko.

Brunerrek (1984) dioen moduan; "helduak kontzientzia mailegua ematen dio umeari, honek berea garatzen duenerarte".

Umearen jarduera konstruktibista ukatu gabe, halduen papera kasu guztietan oso garrantzitsua da. Hezkuntza prozesua, zalantzarik gabe, umeal lortzen duen garapenean datza, baina, aldi berean, prozesu honi esker umeak goiko mailetaraino aurreratzen du.

VIGOTSKI: ELARRERAGINA; IKASKUNTZA ETA GAREPENA

2008-11-27T16:59:00.008Z

Aurreko egunean Piageten ikuspuntutik abiatu ginen, gaur, ordez, VIVOGTSKI-ren perspektiba azalduko dut ikuspuntu ezberdinak hobeto ezagutu ditzazuen.

VIGOTSKI: ELARRERAGINA; IKASKUNTZA ETA GAREPENA

Vigotski-ri genetika-perspektiba batetik jokabide interesatzen zaio. Horrela, haurtzaroan zehar ematen diren garapena eta aldaketetan, eta ez helduen bezalako jokabide "bukatuetan", azalpenak aurkitzen zaiatu zen. Goi mailako funtzio psikologikoak, pentsamendua, lengoaia bezalakoak edota arrazoiketa garapen biologikoaren emaitzak direla ukatu gabe, Vigotskik defendatzen zuen jarduera guzti hauek testuinguru histoiriko eta sozialetik kanpo ulertezinak izango zirela, horrela tetsuinguruari garrantzi handia emanez. Horregatik, Vigotskiren (1934) lanaren keskarik handiena izan zen jokabide horiek eta giza gogo jarduera guztiak sortarazten duten baldintzak soziohistorikoak identifikatzea.

Vigotskiren teoriaren ideia nagusia da haurraren ezaguera eta gogo jarduerak beste pertsona batzuekin elkarreragiten sortzen direla.

Haur batek bre kabuz egin dezakena eta beste adituago batekin egin dezakeen arteko diferentziari " BEREHALAKO GARAPEN ESPARRUA" deitu zion.

Honekin erlazionaturik bi maila ezberdintze zituen; umeak lortzen duen garapen eraginkorra (berez egin dezakeena) eta garapen potentziala (garatzen ari dena baina oraindik menperatzen ez dena).

Beraz, Vigotskien heziketa prozesua BEREHALAKO GARAPEN ESPARRUA (B.G.E) nozioaren ideiekin guztiz erlazionaturik dago.

Vigotski kontzeptu hauek psiko-hezkuntzan duten oihartzuna azpimarratzeko adibide oso adierazgarri bat jartzen du:

Esan dezakegu haur hauen adimen garapena ez dela berdina, bistan dagoen bezala.

Laburbilduz, ikasleen B.G.E ebaluazioak ikasle bakoitzari buruz eta arazo berriei aurre egiteko benetako gaitasunei buruzko informazio gehiago eman zuen C.I-koak baino.

ZORIONAAAK!!

2008-11-27T11:59:00.001Z

IA EZ ZAIGU EZER GERATZEN..GURE AMETSA EZKU TARTEAN DAUKAGU..INOIZ BAINO HURBILAGO..PAUSU BATEN DAUKAGU BETI IZAN NAHI DUGUNAAA…GURE LANA EGITEA; IRAKASLE IZATEA.

Gaur ondino ez da gure eguna baina nik nire blog-ean hutsune bat gordeko diot egun honi, gure eguna izango den egunerako.
Gaur esan ahal dute ez dala gure eguna,baina bada, lortzen ari gara eta irakasle sentitu gaitezke iada.. Beraz ospa dezagun eta momentu batez pentsa dezagun zenbat kostatu zaigun ondino heltzea eta nola lortzear gauden..Egin ditzagun “flash back” bat eta pentsa dezagun zenbat aldiz pentsatu dugun noiz izango ginen behin betiko irakasleak..agian txikitatik edo igual duela gutxi baina grina hori danok daramagu bornean, beraz, egun batez pentsa dezagun guzti honetan eta ospa dezagun GURE EGUNA!

ZORIONAK IRAKASLE GUZTIEI.. Eta nabil zuei esaten, nire klasekideoi, zalantzarik gabe irakasle onenei!!

ZORIONAAK!!

Baita gaur egun irakasle gisa lanean ari direnei ere noski..

JEAN PIAGET

2008-11-20T12:36:00.011Z

Beraz, behin adierazita zeintzuk diren arrazoiak interakzioan eta lankidetzan lan egiteko eta zuek era honetan lan egitera bultzatzeko, orain Piageten perspektiba azaltzera sartuko naiz.

Hasteko jakin nahiko nuke Piaget ezagutzen duzuen edo ez, baina hiru urte daramagunez batera ikasten eta piageten abenturak ikasten jakinda izango duzuela pentsatuko dut.

Piageten teoria zalantzarik gabe da ezagupenaren garapenari buruzko teorien artean oinarri handienetarikoa eta koherenteena.Baina gaur, gatazka kognitiboa eta ekilibrazioari dagokionez autore honek zer dion azalduko dut.

Piagetek, garapena faktore ezberdinen elkarreraginaren moduan ulertzen du.

Garapenaren mekanismo erabakigarria Piagetek deritzon EKILIBRAZIOA da; garapena da gizabanakoak jasotzen dituen desoreka egoerak etengabeko gainditzea edo hobetzea. Teoria hau, ezinbestekoa da eta interesatzen zaigun kontuan sartzen lagunduko digu.

Gizabanakoak desoreka jasotzeko arrikuan dago, hau da, momentu guztietan desoreka bat jaso al dugu edonork, bakoitzaren iritziak eta prespektibak ezberdinak dira eta kontrakoak izan daitezke horrela gure barnean gatazkak sortuz. Gizabanakoak , beraz, desoreka bat sufrituko du eta ondoren prozesu bat jarraituko du,non, oreka berriro sortuko duen gatazka hori gainditzen; bai moldatzen, gainditzen, konpentzatzen edo ezabatzen.Guzti hau ikusgarriagoa egiten zaigu ume txikietan , haurrek adinarekin eta aurrerapen intelektualarekin beste prespektiba ezberdinak hartzeko eta hausnartzeko ahalmena areagotzen baitute.

Adibide bat jarriko dizuet guzti hau ongi ulertzeko!:

Hamazortzi hilabeteko ume batek ezagutzen eta menperatzen duen metodoa erabiliz, kutxa bat irekitzen saiatzen da (adb; tapa altxatuz), baina objetu honetarako ekintza hori ezegokia da (kutxa hau botoi bat sakatuz zabaltzen baita). Beraz, objetuaren ezaugarri bereziek eta objetuak ematen dizkion erresistentziak eragiten duten gatazkak aurrez aurre isintzen du umea. Orduan, zer egingo du?Seguruenik kutxarekin borrokatu ondoren, ohiko metodoa bertan behera utziko du eta beste erantzun eragile posible batzuk saiatuko ditu.

Gertaera honen garrantzitsuena bere ekintzaren porrotak desoreka egoera batera eramaten duela da eta honek ez diola usten irtenbide berri bat bilatzen. Hau da GATAZKA egoera.

Umeak ikastean kutxa hori botoi bat sakatuz zabaltzen dela bere gatazka konponduko du edo oreka egoerara bueltatuko da. Beraz OREKA-DESOREKA-OREKA prozedura etengabe gertatuko zaigu.

Baina oreka hau ez da estatikoa izango, azken oreka hau berriro ere gatazkan sar daiteke (desorekan) eta beste oreka baten bitartez berorekatu edo moldatu edota aurrekoa ezabatu... Desoreka berriak oreka berriak ekartzen ditu etengabe, horrela aurrak etengabe ikasten doa ekilibrazioa lortuz.

LANKIDETZA

2008-11-13T20:31:00.003Z

Aurreko sarrerari lotua bideo hau jarriko dizuet. Ingelesez dago, ez baititut antzerako bideoak eraderaz edo euskaraz topatu baina tira.. Oso erraz ulertzen da ta horrela bide batez ingelesa oroituko dugu..batzuk ahaztuta badaukagu eta..!!

LANKIDETZA ESZENATOKIA

2008-11-13T20:18:00.004Z

Bai lagunok, hau da nik nahi nuen eta zuengandik espero nuen erantzuna;

LANKIDETZA ESZENATOKI EDO IRAKASKUNTZA EGOERA.

(Cooperacion, Cooperation, INTERAKZIOA, ELKARERAGINA)

Aurreko sarreran lehiakor eta indibidualismoari buruz aritu nintzen galdera ireki bat usten, ea zer usten zenuten bi kontzeptu hauei buruz… Erantzuna sortu edo ez nik beste kontzeptu bat azalduko dizuet gaur zuen erantzuna argitzen lagunduko dizuena: LANKIDETZA-ko eszenatoki edo egoera.

Eszenategi lehiakor eta indibidualistetan gertatzen ez den bezala, lankidetzako egoera hauetan lotura handia dago ikasleen eskola helburuen artean. Lankidetzan ikasteko ikasle baten porrot eta arrakastak haren ikaskideen porrot edo arrakastak egiten laguntzen die, elkareraginean lan egiten da.

Eszenategi lehiakor eta indibidualisten aurka lankidetzazko ikaskuntzaren ondorioak ikasteko interes gehien erakutsi duen egileen artean JOHNSON D.W ETA JOHNSON R.T (1978) dauzkagu.

JOHNSON ETA JOHNSON-ek iparameriketan ehundaka ikerketa egin ondoren ikasleak elkarlanean edo lankidetzan aritzen zirenean ondorioak onuragarriak zirela baieztatzen du; bai arlo sozio-afektiboan baita ikasleen errendimenduari dagokionez. Ikerketa hauek ez zuten inolako zailtasunik, gauza oso sinplea egiten zuen; bi ikasle talde hartu eta batzuk lankidetzan jarri eta besteak indibidualki edo lehiakortasunean jarri zituen, ondoren lortutako emaitzak ebaluatu zituen eta horrela hurrengo emaitzak laburtu zituen (Laburbilduz):

1.- Ikasleen errendimenduari dagokionez, ikasitako ikasmaila guztietan, lankidetzazko ikaskuntzaren egoeretan, lehiakor eta iindibidualistetan baino errendimendu altuagoa da. Dena den, jarduera mekaniko eta gainikasitakoetan, lehiakor eta indibidualista egoeretan lortzen dira emaitza handiagoak. (Baina hau ez da bilatzen dena eskoletan, beraz, ez litzaiguke ezer gutxi importa behar)

2.-Talde tamainari dagokionez, gero eta kopurutsuagoa den neurrian errendimendua jeitsi egin daiteke.

3.-Ondorio sozio-afektiboei dagokionez, lankidetzazko egoeretan parte hartu duten ikasleen artean hobekuntza nabariak aurkitu ziren. Modu honetan, errespetua, elkartasuna, besteen iritziak onartzeko gaitasuna eta laguntzaren sentimenduak areagotu ziren. Eta azkenik, Portu zen beste Alberdi nagusi bat autoestimarena izan zen.

Beraz, zer diozue orain? Baietz oraingo hontan gehiago konbentzitu zaituztedala? Ezin duzue zalantzarik izan ia...

MURGILDU ZAITEZTE LANKIDETZA IKASKUNTZAN!!!

INDIBIDUALISMOA ETA LEHIAKORTASUNA

2008-10-30T11:27:00.016Z

Gaur, interakzio soziala bultzatzeko kontutan izan behar dugun beste eragile, kontzeptu edo faktorea azalduko dizuet.

INDIBIDUALISMOA ETA LEHIAKORTASUNA

Bi kontzeptu hauei buruz hitz egin beharra dugu baita ere. Ikasleek bere eskola jarduerak bi eratara nabaritzen dituzte; Batetik, arrakasta edo porrota pertsonala (norberaren lanan oinarriturik) eta bestetik, beste klasekideek egindakoarekin konparatu ondorengo emaitza (besteen lanetan oinarriturik).Horrela izanda beraz, indibidualismo eta lehiakortasun kontzeptuak definitu ahal ditugu.

Azter ditzagun orain zehaztasun handiagoz bi egoera hauek dakartzaten eraginak umeengan.

Indibidualismoan lan egingo duen haurrak, bere helburuak lortzea bere gaitasunen eta ahaleginen araberakoak direla pentsatuko du, hau da, ez ditu bestelako aldagairik kontutan izango helburuak bete dituen edo ez ikusteko.

Ordez, lehiakortasunean lan egiten duenak, bere helburuak lortu dituen ala ez ikusteko bestelako aldagaiei erreparatuko die, hauek izango dira hain zuzen ere beste ikaskideak.

Beste ikaskideak egin dutenaren arabera,beraz, haien helburuak bete izango dira edo ez, hau da, umeak bere helburuak beteak izan diren jakiko beste kideak egindako lanari erreparatu behar die eta bere lana besteek egindakoa baino hobeagoa izan ondoren orduan lortuak izango ditu bere helburuak. Hau erabatez hobeto uler dezazuen ALONSO TAPIAK eta MONTEROK (1990) egindako hainbat irakurgai eskura dituzue.

Hainbat ikerketak diotenez, eskola guztietan, klase guztietan existitzen da aurretik aipaturiko lehiakortasun hau. Eta gainera, lehiakortasun hau handituz doa adinarekin eta eskoltze-aldian zehar. Eta hau da bereziki irakasleei keskatzen gaituenak. Eskola-egoera lehiakorrean bizi diren ikasleek ez dute ikastea helburu hartuta ikasi nahia sentitzen, zeren eta egoera lehiakorraren presioek beste helburu batzuk saritzera aramaten baitituzte, hala nola, saria lortzea onena izatea, "ondo" edo "txarto" geratzea. Beste aldetik, ikasteko zailtasun batzuk edo etekin txikia dituzten haurrentzat, egoera lehiakor hauek oso etsigarriak dira, besteen trebetasunak beraienak etengabe gainditzen dituztela ikusten baitute. Guzti honen ondorio gisa, beraz, hurrengo baieztapena datorkigu; haur hauek eta batez ere etekin txikikoek, beren porrotak haien gaitasun ezari leporatuko dizkiote eta horrela, beraien gaitasunak mugatuak izango direla pentsatuko dute. (Eta noizbait arrakasta bat izan ezkero, sorte onari leporatuko diote eta ez haien gaitasunei, uste baitute gaitasunik ez dutela.)

Zuek zer uste duzue?Lehiakortasuna ala indibidualismoa??

Beno egia esan, ez da hauetariko bat ere ez nik espero dudan erantzuna..hurrengo egunean azalduko dut gehiago gustatuko zaizuen kontzeptu bat...Zein uste duzue izango dala?? Zein ikaskuntza egoeretan murgildu behar ditugu dure ikasleak???...

INTERAKZIO SOZIALA HEZKUNTZA TESTUINGURUETAN

2008-10-28T17:58:00.018Z

Irakasle askok, senari jarraiki edo beste arrazoiengatik, taldeka ikasteko prozedura eta estrategiak garatzen dituzte, batez ere, adina edo ezagutze mailari begira ikasle hetereogeneoak daudenean. Baina askotan, irakasleek, ariketa hauek egunero bideratzen dituzte ongi jakin gabe zein den haien benetako funtzioa. Zihur aski, irakasleek ikasketaren eraginkortasunari buruzko azterketek eman dituzten emaitza onuragarrietatik abiatu dira haien klaseetan taldekako lana bideratzeko.Eta agian, baikorregia da azterketa hoiei baino ez begiratzea.

Baina, nahiz eta ez jakin zehaztasun osoz zer gertatzen den , psiko-hezkuntzako ikuspuntutik, haur bik edo gehiagok curriculumeko edukiak ikasten dituztenean edo gai bat elkarri azaltzen diotenean, berdinen arteko ikaspenaren onura sozial eta intelektualei buruzko ondorio garrantzitsu batzuk daudela ziurta dezakegu, eta hauek dira nik aurrerago nire bitakoran azalduko diezkizuedanak.

Baina hau guzti hau ongi ulertzeko, komenigarria egingo zaigu aurretik eskola-bizitzaren alderdi batzuk zertan datzaten jakitea.

MOTIBAZIOA

Irakasle guztiek irakasteko beren lanari begiratuz, helburu esplizitu eta inplizitu batzuk dituzte ( nola ez, iaraksle ororen helburu nagusia irakastea delarik). Eta berdin gertatzen da ikasleekin. Ikasle guztiek, beren eskola-jarduerari begira helburu batzuk dituzte. Helburu hauek ugari eta askotarikoak izan daitezkelarik (gainditzea, ikasmailatik pasatzea, gurasoek ez zigortzea, ikastea..). Horrela izanda beraz, ohituta gaude ikasleek ikastetxetik kanpoko jomugek eraginda ikas dezaten, hau da, gurasoek ez zigortzeko, etxeko lanik ez izateko, sari bat lortzeko... Beraz, horrelakoetan KANPO MOTIBAZIOAZ hitz egingo dugu, hau da, ikasleek daukaten bultzada gauza hori egiteko kanpoko motibazio batez eragindua izango da. Bestalde, ikasleek haien garapen pertsonala osatzeko eta ikasten ikasteko egiten dituztenean jarduerak, BARRUKO MOTIBAZIOAZ baliatzen egongo dira. Horrela beraz, ezinbestekoa dugu jakitea irakasleok eskolan sustatu behar dugun motibazioa BARRUKO MOTIBAZIOA dela, lortu behar dugula ikasleek ikastea haiek nahi eta haien garapenerako beharrezkoa ikusten dutelako, eta ez sari baten truke. Ikasleek jakin behar dute ikasten eta ikasten ikastea ezinbestekoa dutela eta horretarako irakasleak alboan izan behar dituzte bere horretan laguntzen.

Bukatzeko, ezinbestekoa daukat erabat harrituta utzi nauen artikulu bat. Niri sinistea kostatu zait baina birritan irakurrita sinestu behar izan dut. El pais egunkarian urte honetan agertutako albiste batean aurkitu dut. New Yorkeko arau berri batez ari da,non, kanpo motibazio edo motibazio extrinsekoa bultzatzea baino ez da helburua...

Beraz..zertan gaude????? Ez al dugu aipatu BARNE MOTIBAZIOA dela irakasleek bultzatu beharreko motibazioa (eta horrela da hainbat autore diotenez) ?? Benetan txundituta utzi nauen artikulua izan da eta nola ez, aipatzea izugarrizko txorakeria eta denbora galtzea iruditzen zaidala, horrela ez baita lortuko ikasleak ongi prestatuak eta garatuak ateratzea eskolatik.

Nere bitakoraren sorrera

2008-10-23T11:07:00.003+01:00

Gaur nere bitakoran sorrera hasten da.

"Teknologia berriaK" klasean gaude, Bilboko magisteritza eskolan. (UPV-EHU)

Gauza berri asko ikasten ari gara.